دلی را نشڪن...
شایدخانه خداباشد

ڪسی را تحقیرنڪن...
شایدمحبوب خداباشد

ازهیچ غمی ناله نڪن...
شایدامتحانی ازسوی"خدا"باشد

یه وقتایی هم هست
که بعدِ چند ساعت
متوجه ِ ناخن شکسته شده ،
خراش کوچیک پشت دستت و یا جای کبودی ِ یه ضربه روی بدنت می شی ...
جالب اینجاست
که تا قبل از دیدنشون درد و حس نمی کردی
و حتی یادت نمیاد
که این زخم ها بخاطر چی بوده !
اما حالا حسش می کنی
بهش نگاه می کنی
و با یه فلش بک می تونی حدس بزنی
که واسه چی بوده ...
این  حکایت خیلی از رابطه هاست
 وقتی که بعد از مدت ها از اون ادم فاصله می گیریم
تازه چشممون به زخم ها و بریدگی های روحمون می افته!
تازه دردش رو حس می کنیم و
می تونیم
اندوه هایی رو که با بودن های غلط به خودمون تحمیل کردیم
 رو به یاد بیاریم!
کاش زودتر ببینیمشون!
 کاش زودتر حسشون کنیم...
تا تبدیل به یه غده ی سرطانی
بدون درد نشن
و بی صدا درونمون رشد نکنن.
 گاهی وقت ها
 درد!
بهترین نعمته.

الهه سادات موسوی

زمیـن بهشـت میشـود
روزی کـه
مـــردم بفهمنـد
هیـچ چیزی
با ارزش تر از انسانیـت نیست ..

قلبت را آرام کن

یک وقتهایی بنشین و خلوت کن با تمام سکوت هایت…
نگاه کن به اطرافت…
به خوشبختى هایت…
به کسانی که میدانی دوستت دارند…
به وجود آدم هایی که برایت اهمیت دارند…
و به خدایی که تنهایت نخواهد گذاشت…

گاهی یک جای دنج انتخاب کن…
گاهی یک جای شلوغ…
آرامش را در هر دو پیدا کن…
هم درکنار شلوغی آدم ها…
هم درکنار پنجره ای چوبی و تنها…
دل مشغولی ها را گاهی ساده تر حس کن…
باران را بی چتر بشناس…
خوشحالی را فریاد بزن…
و بدان که تو" بهترینى"

اگر تغییر نكنیم ، حذف می شویم .
 برای جلوگیری از حذف شدن در بازی زندگی ، باید تغییراتی را در خودمان و زندگی مان به وجود آوریم .
کليدهای اين تغيير عبارتند از :
کلید اول: خواستن
كلید دوم: خالی كردن ذهن از تعصب ها
كلید سوم: باور مثبت نسبت به خود
كلید چهارم: عمل کردن
به یاد داشته باشیم كه عظمت زندگی تنها به علم نیست بلکه تلفیقی از علم و عمل است.

اگر در جهان راهی یافت می‌شد که آبِ رفته را به جوی بازگرداند، ارزش داشت که به خطاهای گذشته خود بیندیشیم؛ ولی به راستی گذشته را باید از آنِ گذشتگان دانست؛ گذشته از آن گذشتگان است و آینده از آنِ توست. مادام که از آنِ توست، نگهش دار و افکارت را، نه روی آزاری که در گذشته رسانده ای، بلکه روی کمکی که اکنون می‌توانی انجام دهی، متمرکز کن!

اتل لیلیان وینیچ

آنقدرکه ازدست دادن چیزی ما را افسرده میکند..

از داشتن همان چیز احساس خوشبختی نمیکنیم.

ژان پل سارتر

اگر دستم رسد بر چرخ گردون
از او پرسم که این چین است و آن چون

یکی را میدهی صد ناز و نعمت
یکی را نان جو آلوده در خون

باباطاهر